Kenapa Bermain Ialah Cara Anak Belajar

Ramai ibu bapa merasakan masa bermain perlu dihadkan supaya anak ada masa "belajar betul-betul". Penyelidikan menunjukkan pembahagian itu tidak tepat — bagi kanak-kanak kecil, bermain ialah cara belajar.

Apa kata bukti

American Academy of Pediatrics menyatakan bahawa bermain membantu perkembangan bahasa, matematik dan kemahiran sosial, malah membantu kanak-kanak menangani tekanan. Kajian menunjukkan bermain boleh memperbaiki kemampuan anak merancang, menyusun, bergaul dengan orang lain, dan mengawal emosi.

AAP juga menegaskan bahawa playful learning — pembelajaran di mana anak memimpin dan mengikut rasa ingin tahunya sendiri — sepatutnya menjadi tumpuan utama pendidikan awal kanak-kanak yang berkualiti.

Raising Children Network pula menerangkan bahawa melalui bermain, kanak-kanak belajar tentang dunia, mencuba idea, dan membina kemahiran yang diperlukan untuk pembelajaran formal kemudian.

Apa yang sebenarnya berlaku ketika anak bermain

• Menyusun blok — anggaran saiz, keseimbangan, sebab dan akibat, ketabahan apabila runtuh.
• Main masak-masak — perbendaharaan kata, urutan langkah, bergilir, memahami perasaan watak lain.
• Menuang air antara bekas — isi padu, sebab dan akibat, kawalan tangan untuk menulis kelak.
• Permainan mengejar — koordinasi, mengikut peraturan, mengawal dorongan.
• Melukis — kawalan motor halus, simbol yang mewakili idea, iaitu asas kepada menulis.

Tiga jenis bermain, tiga fungsi berbeza

1. Bermain bebas (anak memimpin)

Anak memilih dan menentukan sendiri. Inilah yang membina kreativiti, kemampuan berunding, dan kemahiran menguruskan kebosanan. Peranan ibu bapa: sediakan masa, ruang dan bahan — kemudian berundur.

2. Bermain berpandu (dewasa menyediakan, anak meneroka)

Ibu bapa meletakkan bahan yang mempunyai tujuan pembelajaran, tetapi anak yang meneroka caranya. Contohnya menyediakan bekas berisi butang untuk disusun ikut warna, tanpa memberi arahan lanjut.

3. Permainan berperaturan

Permainan papan, kad dan sukan. Ia membina kesabaran menunggu giliran, mengikut peraturan, dan mengendalikan kekalahan — kemahiran yang diperlukan di dalam kelas.

Peranan ibu bapa

• Perhatikan sebelum masuk campur. Anak yang sedang khusyuk tidak memerlukan cadangan.
• Sertai atas jemputan, bukan mengambil alih. Ikut jalan cerita yang dia tetapkan.
• Terangkan apa yang anda nampak — ini menambah perbendaharaan kata tanpa menukar permainan menjadi kelas.
• Tahan diri daripada membetulkan. Menara yang "salah" ialah eksperimen, bukan kesilapan.
• Beri masa yang cukup panjang. Permainan yang bermakna mengambil masa untuk berkembang; sesi sepuluh minit yang kerap dipotong jarang sampai ke tahap itu.

Soalan yang berguna: apa yang anak sedang cuba fahami sekarang? Selalunya jawapannya lebih besar daripada apa yang kelihatan.

Bermain tidak memerlukan barang mahal

AAP dalam laporannya tentang pemilihan mainan menekankan bahawa mainan terbaik ialah yang anak yang menggerakkannya, bukan mainan yang menggerakkan anak. Kotak kosong, bekas dapur, kain lama dan blok kayu memberi lebih banyak peluang berbanding mainan elektronik yang hanya boleh digunakan dengan satu cara.

Bagi keluarga yang risau anak ketinggalan

Kebimbangan itu munasabah, terutamanya apabila melihat anak orang lain sudah membaca. Namun asas yang dibina melalui bermain — tumpuan, perbendaharaan kata, kesanggupan mencuba — ialah asas yang menentukan sejauh mana pembelajaran formal nanti berjaya.

Untuk aktiviti berstruktur yang boleh diselang-selikan dengan permainan bebas, koleksi lembaran cetak iKids disusun mengikut umur dan subjek, dan boleh digunakan beberapa minit sehari tanpa menggantikan masa bermain.